درخواست

سلام دوستان.


قرار بود در مورد رشته هاي انساني و پزشكي مطلب بنويسم اما هنوز نتونستم چيز خوبي جمع و جور كنم. راستش قراره با چند نفر صحبت كنم اما اونا وقت ندارن و بايد صبر كنم ببينم چي ميشه. آخه خودم هنوز اونا رو نميشناسم و قراره بهم معرفي بشن. لذا يه پست هم در مورد ويزاي آمريكا ميخوام بذارم اما ميخوام از دوستان درخواست كنم كه اگه چيزي مطلبي به ذهنشون ميرسه بگن كه بنويسم در راستاي اهداف اين وبلاگ. چون به نظرم چيزي نمونده و كاسه و كوزه رو بايد جمع كنم كم كم. منتظرم. مرسي.

از دوستان هم اگر كسي تجربه شخصي از زندگي تو اروپا و جاهاي ديگه حتي امريكا يا كانادا داره برام ايميل كنه و اگه ok بود به اسم دوستان تو وبلاگ بذارم كه بقيه هم استفاده كنم. نميخوام خاطره باشه بلكه اگر شرايط زندگي تو جاهاي مختلف باشه اينجوري همه ميتونن استفاده كنن (همچنين شرايط تحصيل از نظر مكاني تو دانشگاه هاي ديگه). همچنين اگر كسي در مورد اپلاي تجربه متفاوت با من داره برام بنويسه كه بخونم و تو وبلاگ پست كنم. اگر دوستان همت كنن اين وبلاگ مجموعه خوبي ميشه و خاطرش براي همه ما ميمونه و الا بايد تعطيل كنم (چون نميخوام چيزهاي اضافه تو وبلاگ باشه و وقت اونايي كه وقت براشون مهمه تلف بشه).

ممنون از همه دوستان. (usdoctoral@gmail.com)


مقاله

سلام دوستان.


خوب هستيد؟ والا از همه چي در مورد اپلاي كردن و پروسه اپلاي كردن نوشتم. از زبان و معدل و دانشگاه و ... فقط بنا به درخواست بعضي دوستان ميخوام كمي راجع به مقاله بنويسم. اما چيز زيادي نداره كه بخوام اونو به عنوان يك پست جدا بيارم براي همين تا حالا به صورت جداگانه در مورد اون ننوشتم. بچه هايي كه ليسانس ميخونن شايد بيشتر اين قسمت به دردشون بخوره. 

كلا كسي كه يه كار تحقيقاتي ميكنه ما حصل كارش رو به صورت مقاله در مياره و فلسفه مقاله نوشتن هم همينه كه به دنيا بگه كه كاري در اين زمينه توسط اينجانب انجام شده. اما توي ليسانس معمولا كار تحقيقاتي انجام نميشه كه بشه مقاله اي چيزي درآورد. لذا اگر خيلي همت كنيد پروژه ليسانس رو چيزي كار كنيد كه با كسي شريك باشيد (با يه دانشجوي فوق يا دكترا ) و اون هم به كمك شما نياز داشته باشه تو پروژه و بعدا كه مقاله آماده ميشه اسم شما بخوره توي اون مقاله. اما مقالات رو بايد رتبه بندي كرد و اونها رو شناخت. اگر شما توي ليسانس كار تحقيقاتي ديگران رو جمع و جور كنيد و خلاصه كنيد نتايجي كه ديگران توي يه زمينه خاص گرفتن، ميتونيد نتيجه رو به عنوان يك مقاله علمي-ترويجي توي ايران چاپ كنيد (البته بعد از هزارتا بالا پايين كردن با داورهاي فضايي ايران). يعني مثلا بريد و ببينيد توي زمينه توليد پليمرها يا ماشين هاي كشاورزي يا كيتهاي برق قدرت چه كارهايي شده و مقالات اونها رو جمع كنيد و همه رو بريزيد تو همديگه و خلاصه كنيد. اين مقاله تو ايران هم كمترين امتياز رو داره و به هيچ درد اپلاي كردن نميخوره. اما تجربه مفيدي هست به نظر من. لذا تو داخل حداقل اسمش هست كه يه مقاله داريد. اين مقاله ها توي مصاحبه بعضي وقتها به دردتون ميخوره. واقعا اگه به نوشتار مسلط باشيد اين نوع مقالات (كه فارسي هست) رو ميتونيد 1-1.5 ماه جمع كنيد. لذا تابستونها زمان خوبي براي اين كار هست اونهايي كه ليسانس هستن.

اما بعضها وقتي فوق ميخونن، خوب بالاخره يه پروژه اي هم بايد انجام بدن. اين كاري كه يه فوق ميخواد انجام بده بايد كار جديدي باشه نه تكراري. اگه كارش جديد باشه و طرف همت كنه و وقت بذاره رو پروژه ميتونه از كارش مقاله در بياره. اين مقاله اي كه از اين پروژه در مياد به چند صورت ممكنه چاپ بشه:

1- مقاله كنگره داخلي (بعضي وقتها هم داخليه بين المللي): كه به زبان فارسي يا انگليسي ميتونه باشه. بايد هميشه گوش به زنگ بود ديد چه زمانهايي كنگره تو رشته شما برگزار ميشه و مقاله رو بفرستيد. معمولا بعد از زمان deadline بهتون جواب ميدن زود. يا به صورت پوستر پذيرفته ميشه يا ارائه شفاهي. اگر به صورت پوستر پذيرفته شه يه كاغذ اندازه پوستر با power point مثلا درست ميكنيد و ميفرستيد براي كنگره. اونها هم زمان بندي ميكنن و ميگن اگه كنگره قرار سه روز برگزار بشه شما روز دوم ساعت 4-3 مثلا بايد تو سالني كه همه مقاله پوستر رو به در و ديوار چسبوندن براي ملتي كه ازتون سوالي ميپسن ارائه كنيد. لذا شما تو اين حالت جلوي حضار ارائه نميديد و وايميستيد بغل پوسترتون با كت و شوار (اگه مثلا مذكر باشيد) و يكي اگه رد شد و سوالي داشت ميگه اين چيه شما هم ميگيد نميدونم والا يه شكلي هست ديگه خودت ببين. در آخر كار هم به شما يه كاغذ ميدن كه رفتيد اون كنگره پوستر داديد. اگر هم به صورت شفاهي باشه كه تو ساعت مقرر ميريد جلوي جمع ارائه ميديد و آخر سر هم ازتون سوال ميپرسن (اگه سوالي باشه) از داوران و حضار نشسته. شما هم يا بلديد يا ميپيچونيد كه خودتونم نفهميد چي گفتيد (اونا هم ميگن عجب مسلطه اين بابا معلومه خيلي كار كرده). آخر سر هم يه كاغد ناقابل ميدن كه مثلا توي اين كنگره شما مقاله داشتيد و ارائه كرديد. اگر هم نريد ارائه بديد اتفاق خاصي نمي افته و فقط اون كاغد رو به شما نميدن كه اگه داشته باشيد خيلي خوبه. اين مقاله براي اپلاي به درد نميخوره اما رزومه پركن هست و سياهي لشكر. بعضي وقتها هم توي ايران كنگره بين المللي برگزار ميشه، مثلا از پاكستان و هند و مالزي و ... و اينها ميان. تو اينها هم اگه مقاله بديد رزومه پركن هست اما به درد اپلاي نميخوره. فقط براي اين كه بگيد رو اين موضوع كار كرديد در همين حد خوبه.

2- مقاله كنگره خارجي: بعضي وقتها كه كار شما توي فوق ليسانس منجر به يه مقاله توي كنگره خارجي ميشه كه بايد بريد و ارائه بديد. كاغذي كه توي ارائه بهتون ميدن براي اپلاي به درد ميخوره و كپي اون رو با مدارك ميفرستيد. بايد آنلاين هم اقدام كنيد و هميشه تو سايتها براي اين كنگره ها كه مرتبط با كار شماست گوش به زنگ باشيد. بايد البته پول ثبت نام هم براي اين كنگره ها بديد. ديگه از 150 هزار تومان گرفته تا 1 ميليون تومان. پول اون رو يا استاد ميده يا دانشگاه يا نهايتا خودتون. پول رفت و برگشت رو هم همينطور. اما هم تجربه خوبي هست هم به درد اپلاي ميخوره. بعضي ها هم كه خيلي خوب كار ميكنن توي فوق، قبل از اينكه نتايج كلي رو تو يه ژورنال ISI چاپ كنن، قسمتي از اون رو ميفرستن كنگره خارجي و بعد از ارائه اون، همه نتايج رو به صورت يه مقاله ISI چاپ ميكنن. اين كار معمول هست بين ژورناليستها. اما يه كار رو نميشه ديگه 10 تا تيكه كرد براي 10 تا كنگره و بعد يك مقاله داد. ديگه اين كارها رو اگه بكنيد ميشيد مثل وزيرهاي منتخب آقاي ... . همينكه شما ميتونيد ويزا بگيريد و حداقل يه بار از مرز قبل از رفتن خارج بشيد تجربه خيلي خوبيه به نظر من.

3- مقاله علمي-پژوهشي داخلي: كه فارسي هست (انگليسي هم ميتونه باشه) و بعد از خوندن داورهاي ايراني و اشكالات اسرائيلي و بعد از 8-9 ماه قابل چاپ هست كه خيلي كم به درد رفتن و اپلاي ميخوره. در همين حد كه بدونن شما رو اين موضوع كار كرديد. اما خوب از نظر بين المللي ارزشي نداره.

4- مقاله علمي-پژوهشي خارجي:‌ كه انگليسي هست و درسته كه خيلي هم خوب نيست اما به درد اپلاي كردن ميخوره. پروسه چاپ مقاله مثل همون مقالات قبلي ميمونه. تو همه ژورنالها، شما اول تو سايت چك ميكنيد ببينيد اون ژورنال زمينه كاريه دقيق شما هست يا نه. اگر بود ميبينيد فرمت نوشتاري اون ژورنال به چه صورته و درست كردن اون چيزي كه اونها ميخوان از نظر نوشتاري و مراجع و كارهاي WORD خودش يك يا دو روز طول ميكشه. بعد از اون كه فرستاتيد، بين يك هفته تا يك ماه زير دست Editor اون ژورنال ميمونه كه كليت اون بررسي بشه. Editor يك ژورنال بالاترين مقام يه ژورنال هست كه چاپ مقاله شما به اون بستگي داره. وقتي مقاله رو ميفرستيد براي ژورنالي، اين Editor هست كه بررسي ميكنه ببينه اصلا كار شما در حد اون ژورنال هست يا نه. اينكه تكراري هست يا نه. اينكه جايي قبلا چاپ شده يا نه. و و و ... . بعد اگر ديد خوبه، ميگرده سه تا داور پيدا ميكنه. (شما زمان فرستادن مقاله معمولا بايد سه چهار تا داور از تو كشورهاي ديگه كه روي اون زمينه كاري كار ميكنن پيدا كنيد و ايميل رسمي و آدرس دانشگاهي اونا رو در بياريد و بفرستيد) شايدم از داورهاي شما استفاده كنه اما كاملا به خودش بستگي داره. بعد از يك تا 6 ماه داورها جواب ميدن به Editor كه اين مقاله يا reject يا major revision  يا minor revision و يه سري سوال و اصلاحيه ميدن. بعد Editor جوابها رو نگاه ميكنه و روي نظر جمع تصميم ميگيره. اگر هم فكر ميكنه سوالي رو بايد جواب بدين اون رو به همراه اصلاحيه ها ميفرسته و شما هم جواب ميديد زود (و پشت گوش نميندازيد). اگر كلا مقاله توسط داورها major و minor revision  خورده باشه ديگه پذيرفته هست. و الا reject ميشه. اگر كلا مقاله اي براي revise  اومد ديگه ان شا ا... پذيرفته هست. بعد كه جواب داديد editor ميتونه جواب شما رو براي اون داور بفرسته يا نفرسته. به خودش بستگي داره و اون داور كه چي نوشته باشه. بعد كه جوابهاي شما خونده شد ميگن پذيرفته شده يا كافي نبوده جوابها و ريجكت. اگر پذيرفته بشه يه سري اصلاحات انجام ميديد و آنلاين اول ميشه in press. بعد از يك هفته تا چند ماه چاپ قطعي ميشه و صفحه و اينها ميخوره. (البته بعضي ها هستن كه اصلا hard copy نيستن و كلا به صورت ژورنالهاي الكترونيكي هستن كه ديگه همون موقع چاپ نهايي به صورت آنلاين ميشن). كلا پروسه اين نوع مقاله چاپ كردن از 2-3 ماه تا 1 سال طول ميكشه. مقالاتي كه شما داريد تو اين سطح در هر مرحله كه باشه ميتونه داخل رزومه بياد كه به اين صورته:

Submitted: كه تازه فرستاتيد براي ژورنال و editor هنوز جواب نداده كه ريجكت يا بفرسته براي داورها. تو اين مرحله شما فقط يه شماره پيگيري از اون ژورنال دريافت ميكنيد.

Under review: يعني editor فعلا كليات رو قبول كرده و الان زير دست داورهاست. ميتونه پذيرفته شه يا رد بشه يا بگن بعد از اصلاحات پذيرفته شه.

Under revision: يعني جواب از داروها اومده و گفتن كه minor يا major revision و شما جوابها و اصلاحيه ها رو فرستاديد و منتظريد كه بگن پذيرفته يا رد.

Accepted: كه پذيرفته شده.

In press: كه تحت چاپه و تنها به صورت آنلاين چاپ شده.

Published: كه ديگه چاپ قطعي شده و صفحه و جلد و اينها خورده و بايد شيريني بديد.

Reject: هم كه ديگه معلومه.

5- مقاله ISI بدون IMPACT: وقتي ژورنالها يه ذره سطحشون بالاتر مياد و جزو ISI يا International Society of Information ميشن يه درجه ميگيرن كه اسمش impact هست و بسته به refer هايي كه به مقالات اون داده شده ميتونه impact  بالاتري داشته باشه. با اين حساب، اون ژورنالهايي كه مقالات رفرنس بيشتري از اونها ميدن impact بالاتري دارن. و از 0.1 حدودا شروع ميشه تا 60 حدودا. مثلا اون كسايي كه اولين بار نانولوله هاي كربني رو ساختن تو اون 60 يه چاپ شده. البته براي ژورنالهاي مهندسي از 0.3 به بالا خوبه. و بچه ها معمولا تا 10 يا 15 هم چاپ ميكنن. اما همينكه ISI با impact باشه خيلي عاليه. كافيه فقط ببينيد چقدر از شماره 1 تا اينجا راه اومديد. لذا حتي impact=0.1 هم براي مهندسي خوبه و كمك شاياني به اپلاي ميكنه. كافيه ISI داشته باشيد. همين يعني كار شما تو دنيا خريدار داشته. بقيه پروسه دقيقا مثل شماره 4 ميمونه.

6- مقاله ISI باIMPACT:مثل بالايي ميمونه اما impact داره.

7- Patent: اين همون چيزي هست كه به اختراع معروفه. اگر كاري كه انجام داديد اونقدر جديد بوده كه يه اختراع محسوب ميشه ميتويند اون رو اينجا چاپ كنيد. البته من خودم چون هنوز patent ندارم خيلي نميتونم روش مانور بدم. اما هر چي تو مقاله ISI ميدونستم براتون گفتم.

ميتونيد اگه كارتون خيلي حجيم بوده تو فوق، اون رو به تعداد قسمتهاي معقول و منطقي تقسيم كنيد و به چند جاي مختلف بفرستيد كه معمولا از دو تا بيشتر نمشيه مگر اينكه زمينه كاري خيلي متفاوت باشه كه چند تا مقاله بشه كه خيلي خيلي نادر هست. هيچ وقت مقاله رو نبايد هم زمان به دو جا فرستاد. درسته ممكنه كه مقاله شما تا حتي جواب اوليه اش بياد 6 ماه طول بكشه اما سيستم اينجوريه ديگه خرابش نكنيد. اگر اين كار رو بكنيد اسم هر چي محقق ايراني هست رو برديد زير سوال. مثل كاري كه آقايون وزير وزرا ... انجام دادن. هيچ وقت مقاله رو خودتون نفرستيد بديد استاد بفرسته. چون استاد اسمش دوم ميخوره و براي اونها هم اين مهمه كه استاد فرستاده باشه. اونها اين رو كاملا ميفهمن كه دانشجو نبايد بفرسته و اين كار استاد هست. ممكنه از دانشجو بپذيرن اما اگه استاد باشه بهتره. اين تجربه منه. چون اگه دانشجو بفرسته ممكنه يه كارايي بكنه كه از نظر اخلاقي درست نباشه. مثل كاري كه همين 1 ماه پيش گندش از وزير ... دراومد كه كار يكي ديگه رو دزديده بودن به اسم خودشون چاپ كردن. بعد فهميدن و گفتن كه ديگه اين انتشارات از دانشجوي ايراني مقاله نميپذيره كه خودش بفرسته بايد حتما استاد بفرسته. اينم به اون خاطر كه اون وزير در دفاع از خودش گفته كه دانشجوي من اين كار رو كرده و اسم من رو زده (حالا معلوم نيست در دهن اون دانشجو رو با چي بستن) و اون انتشارات هم گفته پس از دانشجو ايراني ديگه نميپذيريم. ديگه چي از ايراني تو دنيا موند؟!

تازه فرق انتشارات با ژورنال در اينه كه يه انتشارات معمولا حدو مثلا 2000 تا ژورنال ISI رو پوشش ميده و آبرو كه توي انتشارات بره ديگه خيلي گند بالا مياره (اون هم انتشاراتي مثل Springer). اينم از آبروي ما. ببينيد دست كيا افتاده. 

من خودم زمان اپلاي كردن 8-9 تا مقاله ISI داشتم اما خوب زمينه كاريم ديگه مشخص بود و خيلي روش مانور داده بودم. اما بهتون اطمينان ميدم كه با يك مقاله ISI و معدل خوب و زبان خوب بهترين دانشگاه هاي آمريكا كانادا پذيرفته ميشيد. زبان زبان زبان. معدل معدل معدل. اينا مهم هستن. مقاله فقط به درد استاد ميخوره نه اموزش دانشگاه. اين فقط باعث ميشه يه استاد خاص از شما خوشش بياد و تازه ممكنه كسي كه زمينش فرق داره اصلا طرف شما نياد. لذا زياد تو قيد و بند مقاله نباشيد. خيلي از رشته ها هم مثل انساني كه اصلا مثل اينكه مقاله اينا در كار نيست. اما براي مهندسيها ديگه يكي رو داشته باشيد كه خيالتون راحت باشه. سعي هم كنيد كار مال خودتون باشه. نه اينكه دوستتون كار كنه تو يه زمينه ديگه و اسم شما بخوره. اين كاملا مشخص هست براي اينها. يعني ميبينن شما 10 تا مقاله تو زمينه هاي مختلف داريد و اون هم همه اسمتون آخر خورده يا اول نيست. حداقل زمينه كاريتون رو زياد پخش نكنيد. تو دادن مقاله صبور باشيد. من يه مقالمو رو بعد از 3 REJECT توي جاي حتي بهتر چاپ كردم. اصلا به اينها نيست. يه وقت ميبينيد كه اون ژورنال دقيقا تو زمينه كاريه شما مقاله نميپذيره و به راحتي EDITOR رد ميكنه. اگر هم اصلاحيه دادن و رد كردن خوب اصلاح كنيد و نقصها رو برطرف كنيد و بفرستيد جاي ديگه. پيگير باشيد هر كي ول نكرده موفق شده مثل همه كارهاي زندگي ميمونه. اگه تلاش كنيد ميشه. من حداقل اين رو با تمام وجودم حس كردم.

اگر سوالي هم بود خوشحال ميشم بلد باشم و جوابگو. (فكر ميكردم چيزي نداره اما چه پست طولاني شد)

موفق باشيد.

GRE

سلام دوستان.

خوب هستيد؟ كارها خوب پيش ميره؟ و اما اين آزمون مهم براي بچه هايي كه ميخوان برن آمريكا يا بعضي دانشگاه هاي تاپ كانادا.

اين آزمون هم مثل تافل يه آزمون زبان انگليسي هست كه از سه قسمت تشكيل شده. قسمت اول به Verbal دوم به Quantitative و سوم به Analytical Writing معروفه كه به ترتيب به لغت و رياضي و writing شناخته ميشه.

Verbal: كلا كسايي كه ميخوان اين قسمت رو خوب امتحان بدن بايد 1 تا 2 سال وقت گذاشته باشن. اون هم نه براي خوندن لغات مثلا essential words for the TOEFL test بلكه لغات اين قسمت خيلي فراتر از اين حرفهاست. ببينيد دوستان، شما براي دادن امتحان تافل بايد ياد بگيريد تو محيطهاي آكادميك چطوري حرف بزنيد و چطوري بنويسيد و گوش بديد و ... . لذا لغاتي كه براي اون ميخونيد لغات خيلي معموليه محيطهاي آكادميك هست. اون منابعي كه براي تافل براتون معرفي كردم به درد همين محيطها ميخوره و براي همين امتحان تدوين شده. البته لغات آزمونهاي تافل و آيلتس يك منبع دارن. يعني اگه لغات تافل رو بدونيد به لغات آيلتس هم مسلط هستيد و بالعكس. اما لغات GRE يه سري لغات خاص هستن. اصلا خود طراح هاي اين آزمون ميدونن چه امتحان مزخرفيه. خيلي جالبه كه بدونين اين امتحان از سال 2000 يا 2002 (همين حدودها) جزو مواد ورودي دانشگاه هاي آمريكا گذاشته شده. يعني بيشتر خود اين استادها خودشون زمان خودشون امتحان GRE ندادن. اصلا نميدونن چي هست (خيلي جالبه). منظورم اون استادهاي قديمي هستش. اما استادهاي كه الان تو رتبه دانشياري (رتبه ها اينطوري هستش: استاديار، دانشيار، استاد كامل) هستن ميدونن چي به چيه. لغات اين قسمت جزو لغاتي هست كه تو زبان انگليسي خيلي غير مصطلح و قديمي هستش. يعني تو هيچ متني ديده نميشه. اصلا نميدونين اينها انگليسي هست يا اسپانيايي يا فرانسوي يا لاتين. يه سري از لغات اصلا  ريشه فرانسوي و اسپانيايي و ايتاليايي و نيز لاتين دارن و اصلا ريشه كه چه عرض كنم بلكه همون جايي هستن و بايد ياد بگيريد. دقيقا ميدينيد مثل چي ميمونه؟ مثل لغات گلستان و بوستان خودمون تو كتاب ادبيات ميمونه. اصلا اين امتحان يه امتحان ادبياته انگليسي هست نه امتحان دونستن زبان. ممكنه يكي خيلي خوب انگليسي حرف بزنه يا بنويسه اما نمره اين امتحانش خيلي پايين بشه. لذا مهارتهاي اين امتحان با بقيه فرق داره. مثلا همه ماها لغات ادبي آخر كتاب ادبيات دبيرستان رو ميدونيم؟ حالا جلوتر براتون ميگم، يكي از منابع اصلي اين آزمون يه كتاب هست به اسم Vocabulary for high school student. به اسمش نخنديد و فكر نكنيد براي دبيرستاني هاست. بله مال دبيرستانيها هست اما اونا هم مثل ما ادبيات دارن. حالا اونا تو دبيرستان خوندن ولي ما الان داريم ميخونيم. جالبه بگم كه اين امتحان براي خود اونها هم هستش. ببينيد، كسايي كه مثلا آخرين مدرك تحصيلي خودشون رو ار يك موسسه انگلسي زبان تو آمريكا يا كانادا گرفته باشه براي ورود به ليسانس يا فوق تافل نميخواد داشته باشن. اما اگه مثلا تو آمريكا دو سال زندگي كرده باشه براي ادامه تحصيل تافل ميخواد. اما كسي كه جد و آبادشم تو آمريكا بودن و هستن و خودشم همون جا از اول بوده براي تحصيلات بالاتر از مقطع ليسانس بايد حتما GRE داشته باشه و الا قبولش نميكنن. اونها هم همين چيزايي كه ما ميخونيم رو ميخونن. اما خب قبلا درست و حسابي خوندن. مثل اين ميمونه كه يه آمريكايي بياد بره كتاب حافظ بخونه و لغات سختش رو در بياره ياد بگيره و تازه بفهمه نه تنها حفظ كنه. حالا جالب اينجاست كه بعد از اينكه 5000 تا لغت از اين لغتهاي خفن رو ياد گرفتي تازه اول راهي. بايد بري به سوالها تازه جواب بدي. حالا سوالها چه جوريه. نكردن نامردا بگن خب، سخته سوالها؟، بذاريم سه گزينه اي. گذاشتن 5 گزينه اي. تازه هر گزينه يك انتخاب نداره بعضي وقتها دو تا انتخاب داره. يعني چي؟ يعني مثلا تو يه جمله نگرفتن يه جاي خالي بذارن و بگن از 5 تا گزينه انتخاب كنيد بلكه اومدن 2 تا جاي خالي تو يك جمله گذاشتن و هر گزينه با اين حساب دو تا لغت داره كه بايد تطبيق داده بشه. حالا جالب اينجاست (ميخوايد باور كنيد يا نه) از اين گزينه ها فقط يكيش هست كه پرته. يعني هر 4 گزينه از نظر معنايي جواب ميدن. اوني ميتونه درست انتخاب كنه كه هم تو سيستم آمريكا بوده باشن و با زبان و اصطلاح اونها بهتر آشنا باشن و هم باهوش باشن. دارم ميگم، اونها خودشون هم بايد اين امتحان رو بدن نميشه كه به راحتي جواب داد لذا يه جوري سوالها رو طرح ميكنن كه براي خودشون هم سخت باشه. قسمت لغت اين امتحان از 5 قسمت تشكيل شده.

قسمت اول:‌ جاي خالي دارين كه بايد پر كنيد. هر جمله 2 تا جاي خالي با پنج گزينه. 10 تا سوال حدودا.

قسمت دوم:‌ اين قسمت، قسمته خيلي سختشه. بهتون ميگن رابطه هواپيما با پير زن مثل رابطه كدوم يكي ممونه. شما علاوه بر دونستن لغات خيلي خفن بايد باهوش باشيد كه ارتباط ترمهاي خود سوال رو بفهميد تا بتونيد بهش جواب بديد و الا اشتباه ميكنيد. تازه تو اونها همه لغات رو هم بلد نيستيد كه بتونيد مقايسه كنيد.  اين هم حدود 10 تاست.

قسمت سوم: يه Reading  هست كه ميخونيد و به سوالاش جواب ميديد اما گزينه ها 5 تايي هست و متن هم خيلي لغت سخت داره و تحليل هست و داستان توش تعريف نمي كنه. يه چيزي خيلي سخت تر از اوني كه فكر ميكنيد. حدود 7 تا سواله.

قسمت چهارم: يه Reading ديگه هست كه كوتاه هست و 2 يا 3 تا سوال بيشتر نداره و مثل قبلي هستش. اما متنش خيلي كوتاهه و خيلي تحليلي.

قسمت آخر: يه لغت ميده و ميگه متضادش چيه كه آسونترين قسمته برا كسايي كه نميخوان فكر كنن و بار زياد لغت دارن. چون متضاد رو خيلي راحت تشخيص ميديد. اما تا دلتون بخواد بايد لغت بلد باشيد در حد دامنه كهكشان راه شيري.

تازه يه چيزي هم بگم. وقتي لغات رو ميخونيد اينطوري نيست كه بگيد مثلا Nostalgia ميشه دلتنگي...ميشه دلتنگي ... كه حفظ شيد. لغت رو ميخونيد و بايد به جاي معني اون حدود 5 تا مترادف (تو حالت خوب) و 5 تا متضاد ياد بگيريد باهاش. بعضي وقتها ميشه يك لعت 15 تا مترادف داره. لذا شما 4000 تا لغت ميخونيد اما تقريبا 8000 تا لغت ياد ميگيريد اون هم از اين نوع لغتها نه بچه بازي. حالا جالب ميدونيد كجاست؟ اين قسمت نمره اش از 200 شروع ميشه تا 800. يعني اگه به هيچ كدومش جواب نديد ميشيد 200 و اگه به همش جواب بديد ميشيد 800. اينطوري نيست كه فكر كنيد مثلا 40 يا 50 تا سوال رو ميتونيد بگيد خوب پس هر كردوم ميشه 20 امتياز و براي اينكه 400 بيارم بايد به 20 تا جواب بدم. نه آقا جان. قضيه، ماوراي اين حرفاست. اگه تا 10 تا سوال (البته به طور متوسط) درست جواب داديد همون 200 هستيد وبعد از اون تازه نمره شروع ميكنه به بالا رفتن. لذا بدترين شرايط جلوي پاي شما قرار دادا ميشه.

لذا يا نخونيد براي اين قسمت يا اگه ميخونيد 6 ماه تا 1 سال حداقل بخونيد و الا اگه نخونيد سنگين تريد. خيليها هستن كه شانسي سوالها رو ميزنن و نمرشون 250 حدودا ميشه و آخر سر هم پذيرش ميگيرن. اما نه جاهاي خوب. يعني ميرن فقط گزينه ب ميزنن. من خودم 450 شدم اما خيلي خوندم، خيلي خيلي. البته بازم ميشد بالاتر شم چون من قسمت Reading رو اصلا نخوندم و شانسي زدم اما رو قسمتهاي ديگه وقت گذاشتم. دوستاي ديگم فقط Reading زدن و شدن 380. يعني من اشتباه كردم و ميشد خيلي بهتر بشم.

اما نميدونم اين چينيها يا هنديها چه كار ميكنن. نمره هاشون ميشه 600، 700 و بعضا 800 هم دارن. آخه خود اين آمريكاييها اگه بخونن 800 نميشن!!! اصلا يه طوري شده بود آزمون سال 2005 رو تو يكي از مراكز امتحاني چين مردود اعلام كرده بودن به خاطر اينكه گزارش شده بود كه تقلب كردن. اما نميگم همه تقلب ميكنن. چون بنده هاي خدا مخصوصا اين هندي ها از تو دوران ليسانس شروع ميكنن اين امتحان رو خوندن. زحمت ميكشن. اما ما نه. تازه ميخوايم بريم تافل بگيريم. لذا به پيشنهاد من اگه كسي ميخواد براي اين امتحان بخونه و شانسي نزنه از الان شروع كنه روزي 10 تا لغت GRE خوندن. فقط لغته ديگه. حفظ كنيد بريد جلو. معمولا نمره 300 به بالا ميخوان ازتون اما كسايي كه اپلاي ميكنن از تمام دنيا در حدود 500 تا 600 ميارن اين قسمت رو.

Quantitative: اين قسمت امتحان رياضي هست كه خيلي ساده هستش. از رياضي اول دبيرستان ساده تر هست. و يه سري سوال هوش و آمار. خود كتابهاي GRE رو كه بخريد تو همونها همه چيز رو مثل كتابهاي قلمچي و امثالهم توضيح داده و مراجع خوبي براي توضيحات و پرسشهاست. بچه هاي مهندسي زير 800 كم پيدا ميشه بيارن. اما تا 750 خوبه اگر بياريد. ديگه سختي نمره دهي قسمت قبلي رو نداره. تازه اگر 3 تا رو هم غلظ بزنيد نمرتون از 800 هنوز شروع نميكنه به پايين اومدن و چهارمي رو كه غلط بزنيد ميشيد تازه 790. بچه ها همه رو اين قسمت سرمايه گذاري ميكنن و جواب هم ميگيرن.

Analytical writing: اين بخش از دو قسمت تشكيل شده.

بخش اول: دو تا متن كوتاه ميدن بخونيد و يكي رو براي جواب دادن انتخاب ميكنيد. تو متن مياد دو تا چيز رو تشريح ميكه. مثلا ميگه كارخانه فلان سودش انقدر هست. اگر محصولاتش رو تزيين كنه فروش اينقدر ميره بالا. اما از طرف ديگه هزينه حمل و نقل اونها ميره بالا. از طرف ديگه بر اساس آمارگيري از مردم منطقه A كه جمعيت زيادي هم داره، اين محصول روند مصرف رو به رشدي رو پيدا كرد با اينكه از شهر دوره. اما مردم منطقه B، با اينكه نزديك به كارخانه هتسن اما مواد زايد بيشتري رو از خونه هاشون بيرون ميريزن و يا به عبارتي مواد ضايعاتي بيشتري توليد ميكنن. حالا شما بگيد كارخونه چه كارهايي ميتونه انجام بده كه هم هزينه هاش بالا نره و هم از آلودگي محيط زيست كمتر كنه. بسم ا.... اينجا ديگه هنر نوشتن نميخواد. بايد تحليل كنيد (علاوه بر اينكه درست مينويسيد). اينجا كسي ازتون هنر نوشتاري نميخواد.

بخش دوم: دو تا سوال هست كه كلي هست و به يكيش جواب ميديد و انشايي در مورد اون مينويسيدو اما هر چي تحليل تر بنويسيد بهتره. به نظرمن براي اين قسمت كلاس بريد لازم ميشه. اما پيش كسي كه خبره باشه نه استاد در پيت. دكتر لزگي تو دانشگاه تهران كه استاد خود من بود استاد خوب و منصف و كار درستي هست. ميتونيد آمارش رو تو دانشكده داروسازي تو دانشگاه تهران بعد از ظهرها بگيريد. اما استادهاي خوب ديگه زيادي هم هستن. 

يادم رفت بگم كه شما اول 40 تا 50 تا سوال لغت داريد بعد 50 تا حدودا رياضي بعد دوباره 40 تا 50 تا لغت بعد 50 تا حدودا رياضي بعد writing شروع ميشه و نمره شما تو اين دو تا آزمون جمع ميشه و متوسط گيري و ... . البته يه معياري هم هست كه علاوه بر اينكه ميگن شما مثلا لغت 500 شديد يه درصد هم بهتون ميدن مثلا ميگن 20%. يعني شما درسته 500 شديد اما 20% افرادي كه امتحان دادن نمرشون كمتر از شما شده و بقيه بهتر از شما شدن. و اين يعني اينكه شما اگه امسال 500 شديد امتحان سخت بوده يا آسون نسبت به سالهاي پيش و در واقع شما رو با بقيه هم ميسنجن.

منابع آزمون:

1- Vocabulary for high school students

2- Vocabulary for college bound students

3- لغات كتاب Barron's و Kaplan و كتاب ETS.

اينها رو ميتونيد بخريد يا از بچه هاي سالهاي پيش بگيريد. اين امتحان هم PAPER هست COMPUTER BASE. تو ايران COMPUTER نيست فعلا. امتحان GRE تا زماني كه ما بوديم فقط دو بار در سال يكي تو آبان ماه (زمان ثبت نام اوايل شهريور كه عجله نكنيد جا براي همه هست و 175$ ناقابل هم پياده ميشيد) و ديگري تو اوايل اسفند ماه (ثبت نام تو دي ماه). همش بايد سايت سازمان سنجش رو چك كنيد. مركز اميربهادر تو ولي عصر هم قرار بود بياره اما نميدونم آورده يا نه. (amirbahador.com) تقلب تو امتحان خيلي راحته لذا اگه خواستيد هماهنگ كنيد با بقل دستي اما اونم خيلي حاليش نيست گول نخوريد. اگه نخواستيد كه لغتها رو بخونيد و شانسي بزنيد بريد سر وقت رياضي و گوش نديد به بلندگو كه ميگه لطفا نريد سر رياضي تا بگيم. شما بريد كسي هم كاري به شما نداره. چون بايد بريد كه از وقت استفاده كنيد.

مثلا دانشگاه Texas A&M  ميگه من نمره كل 1250 ميخوام. يعني رياضي رو 800 بشيد و لغت رو 450. اما بعضي جاها حد نذاشتن يا مثلا فقط براي رياضي حد گذاشتن كه بالاي 700 باشه. اما اينا حرفه. شما بايد خوب بياريد تا موفق شيد به اميد اين چيزها نباشيد بخونيد ديگه. با خوب ميشه يا بد. اما اگه بد شد نگران نباشيد چون حداقل همه ايرانيها مثل خودمون خراب ميكنن و كم هستن كه نمره لغتشون بالاي 500 ميشه. دانشگاه هاي تاپ كانادا هم GRE جزو مدارك اصليشون نيست اما اگه داشته باشيد مزيت بزرگي هستش. 

موفق باشيد

(راستي رابطه پير زن با هواپيما: هواپيما وقتي ميخواد از زمين بلند شه اول از سر بلند ميشه اما اون يكي بالعكس)