سال 91 مبارك - قيمتهاي وطن

سلام،

سال نو مبارك!

اميدوارم كه همه دوستانم سال خوبي رو آغاز كرده باشن و براي همتون آرزو ميكنم كه امسال اصلا دكتر نريد، غم نبينيد، موفقيت تحصيلي شغلي زياد ببينيد، در همه جنبه ها پيشرفت كنيد، قدر پدر و مادرهاتون رو بيشتر بدونيد، همسراتون رو بيشتر دوست داشته باشيد و حتي كوچولويي هم از هم ناراحت نشيد، و بالاتر از همه آرزو ميكنم اون پدر مهربان كه همه منتظرش هستن و آرزو مي كنن بياد امسال آخرين سالي باشه كه از ما دوره!

ميبخشيد كه كمي دير وبلاگ رو آپ كردم و دير سال نو رو تبريك گفتم. 

امروز يكشنبه صبحه و همه خوابن. منم از فرصت استفاده كردم تا بيام يه كمي بنويسم. هوا اينجا بر خلاف ايران خيلي گرم شده بود يك هفته، و ما نياز به كولر حتي داشتيم. اما بعد از گذشن يك هفته، هوا دوباره سرد شد اما بهاري سرد شد. الانم با اينكه صبحه ولي هوا ابريه و تاريك و داره بارون مياد. اي كاش خونه هاي اينجا يه جوري بود كه الان ميشد پاي بخاري چوبي مينشستي و كتري و قوري هم روش بود و خلاصه اون چرم گوسفند هم زير پاتون مي نداختين و وقتي از پنجره سطح پايين اتاق به بيرون نگاه مي كردين يه باغ انبوه پرتقال مي ديديد كه درختاش از خز پوشونده شدن و پرتقال ها روي درخت خود نمايي مي كردن و بوي هيزم از بالكن سرتاسري خونه ميومد تو. 

اينا وصف خونه مادربزرگ مادري من بود. وقتي از پنجره به بيرون نگاه مي كردي يه همچين منظره اي مثل عكس بالا مي ديدي با اين تفاوت كه باغ پرتقال بود و با جاده روستا 150 متر فاصله داشت. اما سقف كل باغ پوشونده شده بود از جنگل و تو باغ تاريك بود. ما هر وقت بچه بوديم و با پدر و مادر و خواهر و برادرم مي رفتيم اونجا من به جاي اينكه مثل بچه شيطونها برم توي باغ شيطوني مينشستم توي خونه. توي خونه بوي غذاي و كته مادربزرگ ميومد و منم پاي كارتن توي اين تلوزيون هاي سياه سفيد 14 اينچ. 

امروز صبح هم اين هواي اينجا من رو ياد اونجا انداخت كه هميشه ي خدا همين شكلي بود. يادش واقعا به خير.

اما الان چي؟ الان يكي بخواد يه همچين خونه اي توي روستا تو ايران براي خودش بخره چقدر بايد بده؟ مثلا من بايد يه همچين چيزي رو ديگه توي رويا براي خودم ببينم.

اون زمان يادم مياد پدر من يه خانواده 20 نفري رو جمع مي كرد و مشكلي هم نداشت. اصلا يادم نمياد كسي لنگ نون شبش بوده باشه و مردم همه چيز راحت مي خريدن و ميخوردن و بيشتر فكر پس انداز و خونه خريدن و خلاصه اينجور پيشرفتها بودن. اما الان چي؟ الان براي كسايي كه خونه ندارن خونه داشتن يه روياست يا اصلا فكر اين رو كه پس انداز كنن خونه بخرن هنوز هم هست؟

نميدونم چرا يه دفعه مملكت اينجوري شد و همه چيز به نظر من پكيد (شايد هم نپكيده و من اشتباده ميكنم؟ اما من اين رو از جان كلام دو سه تا از اعضاي هيئت علمي دانشگاه علم و صنعت و سازمان نقشه برداري و سازمان انرژي اتمي شنيدم).

راستش قبل از اومدن به ايران ميخوام تمام جوانب رو بررسي كنم. سه سال پيش الان نيست. پارسال امسال نيست. با اين وضع اقتصادي هم نميدونم مردم چه جوري دارن زندگي ميكنن. از مادرم شنيدم كه مي گفت گوشت خيلي گرون شده. آجيل دمدماي عيد مي گفت خيلي گرونه. نون گرون شده، بنزين گرون شده يا مي خواد بشه. ميري يخچال بخري فروشنده قيمتش با دو دقيقه پيشش فرق داره، ميخواي معامله كني بعضي جاها ازت دلار ميخوان، برنج كيلويي پنج هزار تومن شده و ....

براي روشن شدن بهتر قضيه و اينكه بتونم از زاويه ديد يه هيئت علمي به موضوع نگاه كنم كه زندگي رو الان تو ايران چه جوري لمس ميكنه، تصميم گرفتم با چند تا از دوستانم صحبت كنم. اوني كه انرژي اتمي بود مي گفت من و خانمم دو تايي كار ميكنيم، 600 700 تا براي اجازه كنار ميذاريم تو تهران، 1 تومن هم خرج كرايه و خوراك برج ميشه. مي گفت حقوق من تموم ميشه و اگر حقوق خانمم نباشه خلاصه بايد ير به ير سر كنيم. 

اون دوستم هم كه توي نقشه برداري بود از خودش خونه داشت ولي دو تا بچه هم داره كه مي گفت با حقوق 2 تومن باز هم ير به ير هستيم. مي گفت زندگي خوبه با اين حقوق اما اگر خونه داشته باشي. بهم گفت ما كه كار نميكنيم براي ير به ير، بالاخره بچه هامون آينده دارن و بايد براي اونها هم پس انداز كنيم. از وضع اقتصادي خيلي راضي نبود اگر چه دستش به دهنش مي رسيد.

اون دوست علم و صنعت هم هنوز بچه نداره و دقيقا مثل همون انرژي اتميه نظر داد. 

من خودم يه مقابسه اي كردم بين قيمت ها تو ايران و اينجا بعد از اين گروني ها و ميبينم چرا آخه اينا بايد اينجوري زندگي كنن و ايراني ها هم تو اين شرايط. 

اينجا كارگرش داره 2000 تا حقوق مي گيره. استاد دانشگاهش مينيمم صفر كيلومتر 5000 تا. كارمند بانك درجه پايين 3000 الي 3500 تا. اوني كه تو شركت صنعتي كار ميكنه كه رو 10000 تا مي چرخه.

حالا شما ببين با اين حقوق و اين هزينه ها چطوري ميشه زندگي كرد تو اينجا:

گوشت گوسفند درجه يك: 16 دلار

گوشت چرخ كرده: 5 دلار

گوشت گوساله: 8 دلار

سينه مرغ:‌10 دلار

نون: 6 تا تافتون (كلا روي هم 700 گرم) 1.5 دلار

برنج خوب: كيلويي 1.5 دلار

انگور خوب: 3.5 دلار

بادمجون: 1.5 دلار

گوجه: 1.5 دلار

سيب: 2 دلار

هلو:‌ 2 دلار

پسته: 18 دلار درجه يك ... 14 دلاري خيلي خوب

بادوم هندي: 14 دلار

گردو پوست كنده: 12 دلار

تخمه كدو: 7 دلار

كشمش: 4 دلار

بنزين:‌1.4

لباس بچه: مفت (مثلا اوني كه ايران 25 تومنه اينجا 10 دلار)

اسباب بازي: اوني ماشيني كه ميدن تو ايران 10 تومن اينجا 2 دلار

كره بادوم زميني: 2.5 دلار (600 گرم)

پنير تبريزي:) 8 دلار

....

شما اين قيمتها رو ببين بعد با حقوق اينجا مقايسه كن. زندگي روزمره از ايران ارزون تر در مياد چشمگير. تازه با حقوق اينجا كه حداقل 3 برابر ايرانه براي يه كارگر.

خونه اينجا براي اجازه پيش نميگيرن و همه رو نقد ميدي. يه خونه 60 متري يك خوابه رو ميدي 600 دلار. اما اين رو هم در نظر داشته باشيد كه اگر شغل داشته باشيد اونوقت بهتون وام خونه ميدن و با ماهي 1000 دلار قسط، خونه دار مي شيد. اون هم چه خونه اي؟ 

يه همچين چيري رو ميخريد 300 هزار دلار و قسط ماهي 1000 دلار با 30 هزار دلار پيش پرداخت.

بيمارستان همه چيز مجاني. شما به هيچ عنوان پول خرج نميكني براي دوا دكتر. دندون با بيمه سالي 200 هزار تومن مثلا هميشه 70 درصد تخفيف داري تا سقف 1.5 ميليون تومن. 

ماشين صفر بالاتر از زانتيا 20 هزار دلار. من خودم يه نيسان خريدم كه نو بود عين عروسك، تو اين يكسال يكبار مكانيكي نبردم براي تعمير چقدر فكر ميكنيد؟ بله 3000 دلار

سالي 400 تا بيمه ميدم (مثل ايران) و هيچ خرج ديگه اي غير از بنزين و استهلاك معمولي نداره.

ما الان با بچه ها بخوايم بريم مثلا پيك نيك بيرون شهر تو جنگلا، 50 دلار بنزين مي زنيم و 50 دلار هم گوشت مي خريم و ميوه. يه سفر خوش يك روزه در 100 كيلومتر بيرون شهر براي دو نفر 10 الي 15 دلار خرج داره.

خوبي اينه كه شما اينجا لباس بخواي بخري از 2 دلار داره تا 2000 دلار و هر كسي هر چي بخواد طبق كلاسي كه براي خودش قائله ميره ميخره و مثل ايران نيست كه زير 25 تومن لباس نباشه (شايد هم تازه بالاتر باشه و من نميدونم). تازه تو ايران ميري مغازه اولا هر نرخي بخواد ميده، ثانيا جنس تقلبي رو بهمون ميندازه 80 تومن به جاي 15 تومن. انگار يه جورايي ما هم هر چي بيشتر بگن فكر ميكنيم بهتره و بايد اون رو بخريم. 

نميخوام بيشتر بگم سرتون رو درد بيارم اما خودم به يه نتيجه اي رسيدم كه دوست دارم دوستان هم نظر بدن در موردش، من فكر ميكنم جدا از مسائل مملكت و اينها خودمون 60 درصد مقصر هستيم. مثلا چرا اوني كه لباس فروشي داره به محض اينكه يه چيزي گرون ميشه پولش رو از جيب ملت در مياره؟ خب منم ميرم لباس بخرم گرون باشه از جيب ملت در ميارم. همه هم از جيب هم در بيارن بالاخره فشار روي اوني خواهد بود كه  كارگره و دستش هم به جايي بند نيست كه بكنه توي جيب بقيه. يا اون كارمند بنده خدا چه كار كنه؟ اون كه بيزينس نداره!

اجناس داره تصاعدي بالا ميره. مردم هم به هم رحم ندارن. رحم كنن خودشون بايد شب برن تو خيابون البته؛ و اينجوري مردم بار اومدن چون كلا تو شرايط بد اقتصادي زندگي مي كنن. (البته شايد هم اينطوري نباشه و من اشتباه ميكنم) 

تو همين قضيه خونه ببينيد، خونه براي چي گرون شد؟ يه عده معدود يه جايي هستن كه تصميم مي گيرن خونه و زمين گرون بشه. كله گنده 2 زمين رو از كله گنده 1 گرون مي خره. بعد كله گنده 2 مياد زمين رو خورد مي كنه ميده به عمده فروش هاي كلان، گرون تر. اون هم ميده به بنگاه ها و اشخاص، گرون تر. بعد همين بنگاه ها و اشخاصي كه پول تو دستشون هست و ميتونن زمين بخرن يا خونه، ميخرن، بعد با يه قيمت بالاتر به اون يكي كه قصدش هم همين خريد و فروشه، مي فروشه، دوباره همون اولي بعد از چند دست بدون توجه به اينكه اين هموني كه فروخت مثلا 1000 تومن، ميخره 2000 تومن، مي فروشه 2500 تومن و اين ماجرا ادامه دارد تا يه عده از پول زمين خواري بتركن و يه عده بنده خدا كه پول اين دلالي رو نداشتن بمونن همون كف. كي كرد؟ به نظر من مردم خودشون خيلي دخيل هستن. از ماست كه بر ماست.

خلاصه خيلي وضعيت خراب شده تو ايران و بديش اينه كه نمي دوني چي مي خواد بشه. باور كنيد من سال اول اومدم اينجا نون خريدم، بود 1.5 دلار الان هم همونه و اگر هم بخواد بالا بره جزئيه، اونقدري كه به چشم نمياد. همه چيزهايي كه اينجاست قيمتهاش همونهاست كه بود تو اين مدت. واقعا چشيدن طعم ثبات شيرينه.

شما در مورد قيمتها چي مي گيد؟ كساني كه تو شهرستان هستن خيلي خوب مي تونن كمك كنن به من ...

از شرايط اقتصادي و زندگي و خونه و غيره تو ايران برام بگيد و اينكه با چقدر حقوق چه جوري ميشه زندگي كرد و خلاصه براي من مملكت خودم رو تشريح كنيد ... خيلي ممنون ميشم و خيلي ميتونه اينها به من كمك كنه ...

موفق باشيد