تحصيلات دكتري در آمريكا-کانادا

خوب هستيد؟ خوب ديگه كم كم عمر اين وبلاگم داره به پايان ميرسه. چون ديگه مطالب مربوط به اپلاي كردن رو در اون نوشتم كه هدف اصليم بوده البته طبق تجربيات خودم و ميدونم كه كم و زياد خيلي داشته و دوستان محبت به خرج دادن و بنده رو با نظرات مهربانانه خودشون گلوله بارون كردن كه مستحق نبودم و نيستم. اما اگه كارهاي مربوط به پروسه ويزا رو هم بگم ديگه در اين زمينه حرفي براي گفتن نميمونه و بقيشو خودتون ان شا ا... ميايد و ميبينيد. اما تو نظرم هست كه يه پست راجع به رشته هاي پزشكي و انساني بايد بذارم و ان شا ا.. اگه زمان اجازه بده ميگذارم (گرچه عنوان وبلاگ توش فني مهندسي هم هست و خودم تجربه كردم ولي مطالب مربوط به اون دو تا رو ديگه منم مثل شما ميرم ميپرسم از كسايي كه اينجا هستن اما بزرگترين منبع شما همون سايت دانشگاهي هست كه ميخوايد اپلاي كنيد همه چيز رو اونجا نوشته كامل). اگه بتونم يه پست هم راجع به شرايط زندگي اينور آب از ديد يه دانشجو ميذارم كه آيا واقعا اون چيزي كه تو ذهن شما هست، هست يا نه. زمان خودم اصلا ديدي به اپلاي نداشتم و هيچ وبلاگي هم نبود كه بدونم چه كار كنم. يه سري وبلاگ بود اما همش خاطره شخصي بود و به درد اپلاي نميخورد. لذا همشيه يكي از دغدغه هام اين بوده كه وقتي خودم اومدم اينور راه رو براي بقيه دوستان باز كنم تا حدي البته (اگه حالا باز كنه). اگه كسي بخواد اپلاي كنه مطالب همين وبلاگ رو بخونه براش بسه و بقيش ديگه به تلاش خودش بستگي داره. آدم هميشه تو راه اپلاي كردن ميخواد يكي بهش بگه كه "ميشه بري" و اين رو از همون اول باور نداره. اين كه كسي اين رو كي باور ميكنه شخص به شخص داره. من ترم دوم فوق تصميم گرفتم كه برم اما باورم نميشد كه برم يا نرم. اين موضوع زمان برد تا من باورم بشه. اون اولا خيال ميكردم زماني كه هواپيما از خاك ايران بلند شه باورم ميشه. اما خيلي زودتر از اين حرفها باورم شد و زماني كه هواپيما چرخهاش بلند شد باور كنيد يا نه هيچ احساسي نداشتم. چون برام عادي بود. اما يه زماني بود كه خيلي انتظارشو ميكشيدم. چه شبهايي كه با زبان دست و پنچه نرم ميكردم و در روياي آنسوي آبها خودم و سرگرم ميكردم. اما اين آرزو اينها زياد طول نميكشه. ميدونيد تا كي؟ تا زماني كه ديگه واقعا درگير شيد. مثلا ميخوايد يك سال زبان بخونيد و تو اين زمانه كه هنوز درگير اپلاي نشديد و فكر و خيال زياد داريد (من كه اينطور بودم) اما بعد كه قضيه جدي ميشه و ميبينيد كه ديگه داريد كم كم ميريد ديگه نگاهتون هم به اونور اب عوض ميشه. اينو درك نميكنيد تا زماني كه خودتون تجربه كنيد. واقعا از اينور چه ذهنيتي داريد؟ تا حالا به اين فكر كرديد؟ اصلا براي چي ميخوايد بيايد اينور؟ اين رو براي خودتن حل كرديد؟ هم بايد هزينه مالي كنيد هم زماني. با اومدن چي رو بدست مياريد و چي رو از دست ميديد. موازنه كرديد؟ يه وقت نكنه عشق خارج رفتن به سرتون بزنه و تصميم بگيريد بريد. برا رفتن هدف داشته باشيد. هر كي هدف داشته باشه پيروزه و نميبره (با ضمه ب). اين خيلي مهمه كه انگيزه داشته باشيد. مثل زمان كنكور ميمونه. يادتونه؟ يادش به خير. يه شبهايي رو با آرزوي دانشگاه و مهندس و دكتر و اينا صبح كرديم (البته كسايي كه خودشون كمر همت به درس خوندن بستن و امكانات خاصي و معلم خصوصي و .. اينها نداشتن مثل من ميفهمن چي ميگم). اما وقتي اومديم دانشگاه چي شد؟ ديديم نه بابا اونجوريها هم كه ميگفتن نيست. درسته كه بالاخره زندگي يه ذره بهتري داريم اما هدف زندگي بهتر نبوده (بهتر از لحاظ روحي). كي ميگه كه دانشگاه زندگي بهتري از نظر مالي مياره؟ اگه من خودم به جاي دانشگاه ميرفتم بوتيك ميزدم لباس ميفروختم وضعم بهتر بود. اين رو باور داشته باشيد. يه بوتيك الان تو ايران كه من از آشنايان كه كارشون اينه شنيدم كه ماهي صاف 1 سوده اونم نه تو زمان خريد كه ملت خيلي خريد ميكنن. اون مغازه اي كه داره ماهي 5 ميليون تومان اجاره ميده و فقط لباس ميفروشه از كجا مياره؟ اما يه PhD تو ايران چقدر حقوق ميگيره؟ 1 ميليون تومان. اونم باهزار تا بدبختي و مقاله و پروژه و ... . نميگم كار اون دكتر بده اما ميگم اگه براي پول رفته دكتر شده اشتباه كرده چون راه پول در آوردن دكتري نيست. اگرم براي دك و پز رفته كه امروز به جيبت نگاه ميكنن بيشتر و كم هستن كه براشون اين چيزا مهم نباشه اما هستن.

اگه ميخوايد بيايد اينور پولدار شيد اشتباه نكنيد كه بيايد اينور سرخورده شيد. بهترين جا براي پول در آوردن ايرانه. هيچ جا مثل ايران نيست. اينجا يه استاد دانشگاه در سال اول 5000 تا ميگيره اما ايران يه شغل آزاد كه اصلا نيازي به فكر و سختي نداره با يه دلالي ساده ماهي 5 ميليون درمياره. تازه اون دكتر چه زماني به 5000 تا رسيده و اون فرد چه زماني به اون پول رسيده؟ اما يكي هست ميگه من اگه حتي درآمد كمتر هم داشته باشم در آخر بازم ميخوام برم خارج. ميخوام هر طوري شده اونجا رو ببينم. خوب با تور هم ميشه اومد ديد. با دادن مقاله تو كنفرانس هم ميشه ويزا گرفت اومد ديد. اما بعضيها هستن كه بازم هدف بهتري دارن و براي اون هزينه ميكنن. خيليها اومدن اينجا دپرس شدن برگشتن. چون هدف نداشتن. ميخواستن بگن ما هم خارج رفتيم. يه بهونه اي هم درست ميكنن كه مثلا ما براي اون برگشتيم. مثلا خدمت به مملكت. حالا نميگن اينجا نتونستن بمونن و مجبور شدن برگردن.

اما من ميگم شما داريد پدر و مادر و كه عزيز ترين چيزها تو دنيا هستن و نعمت خدا هستن براي من و شما رو ميذاريد ميايد. چه توضيحي براش داريد؟ خيليها وقتي ميان ديگه فكر ميكنن كه ميان اما ديگه برنميگردن. اما من همه اين حرفها رو براي كسي دارم ميزنم كه ميخواد بياد كه بمونه. اين كه كسي داره مياد كه درس بخونه كه دليل نميخواد. همين درس خوندن بزرگترين دليله. آقا جان دارم ميرم درس بخونم. مثل بچه هايي كه شهرستان درس خوندن. اينجا بهتون قول ميدم با درس خوندن تو شهرستان هيچ فرقي نداره به جز اينكه قشنگ تره (البته نه از شمال خودمون) و آسوده تري و بهت اهميت بيشتري ميدن همين. بستگي داره تو دنبال چي باشي. كم ايراني پيدا ميشه اومده باشه اينجا دنبال الافي و خوش گذروني بوده باشه. چون سابقه ايرانيها اين رو نميگه و ايراني اينجا به نظم و درس شناخته ميشه. لذا باز هم ميگم هميشه هدف محكمي داشته باشيد كه تلاش به خاطر اون شما رو از پا در نياره.

ميخواستم راجع به ويزا بگم چي شد!!! حالا ويزاي كانادا و بعد تو پست آينده براي آمريكا. براي كانادا اين مدارك رو آماده ميكنيد:

1- مدرك فوق ليسانس و ليسانس اصل و ترجمه شده به همراه اصل و ترجمه كارنامه ها.

2- كارت پايان خدمت ترجمه (اونايي كه ندارن پاسشون بايد از وزارت علوم و نظام وظيفه مشكلش حل شده باشه. اون هم به اين صورته كه پذيرش رو ميبريد وزارت علوم اونا تو كميته بررسي ميكن كه فورماليتست. بعد نامه ميدن نظام وظيفه. اونها هم نامه ميدن برا اداره گذرنامه و پاستون توش تاريخ خروج ميخوره و حله اما وثيقه بايد بگذاريد)

3- 3 تا فرم مخصوص سفارت كه از سايت فروم (http://www.applyabroad.org/forum/) ميشه گرفت.

4- نامه از بانك كه مثلا 10 تا 15 ميليون تو حسابتون هست (براي كسايي كه پذيرش با fund كامل دارن. اونايي كه بايد به دانشگاه هم پول بدن بيشتر بايد نشون بدن دارن). براي اين كار هم اين پول رو قرض كنيد و بگذاريد تو حساب يك روزه بهتون ميدن اون نامه رو كه بايد ببريد اداره مركزي بانك كه براتون انگليسي يا قابل ترجمه صادر كنن. بعد همون روز هم ميتونيد پول رو برداشت كنيد و برگردونيد به صاحباش. كسايي بودن كه بدون اين پول هم ويزا گرفتن اما من به طور كلي ميگم. ديگه بهونه نمياره سفارت.

5- 100 هزار تومان حدودا به حساب سفارت كه دو هفته بيشتر از تاريخ واريز نگذشته باشه.

6- پذيرش دانشگاه اصل و كپي.

7- نامه حمايت مالي از دانشگاه اصل وكپي.

8- Job Offer يك يا دو تا. نميخواد حتما از شركت باشه. از دانشگاه خودتون نامه بگيريد و بذاريد تو پاكت دانشگاه و بديد مهر دانشكده رو بزنن در پاكت كافيه. اما به انگليسي باشه. اگه بهتون نميدن استادتون كه داره بهتون توصيه نامه ميده بهش بگيد اينم امضا كنه بعد همه رو با توصيه نامه ها كه تو پاكت گذاشتين بدين دانشكده براتون مهر بزنه. اونا كه كاري ندارن توش چيه مهر ميزنن فقط در نامه رو. تازه اين نامه هم الكيه. حالا مثلا با اون نامه دانشگاه موظفه به شما كار بده؟ خودشون هم ميدونن فرماليتست. يكي هم بياريد كافيه.

9- كپي مقالاتي كه در حال دانشجويي يا بعد از فراغت از تحصيل داديد يا حتي submit كرديد رو بديد. براي سفارت مهمه كه شما از درس بعد فراغت از تحصيل دور نيفتاده باشيد. اگر هم كه نداريد ايرادي نداره تو يه نامه يه چيزي بنويسيد بذاريد تو مداركتون كه بفهمونيد به سفير كه من از تحقيقات و مدرسه دور نشدم به اين دلايل. اونها ميفهمن خودشون.

10- ترجمه رسمي شناسنامه و كارت ملي.

11- 3 تا عكس 6 در 4 با يا بدون كرابات فرقي نداره. 

12- گواهي عدم سو پيشينه كه 3 هفته قبل بايد از +10 درخواست بدين.

اينها رو روزهاي يكشنبه تا چهارشنبه ميبريد سفارت تو خيابون شهيد بهشتي كوچه سرافراز. از طرف ايستگاه مترو مطهري خيلي راحت تره. اما بايد اگه زمان خرداد اينها مدارك رو ميبريد ساعت 4 صبح بريد چرا كه ملت ميان اونا اسم مينويسن و از شب سبد ميذارن. شما هم ساعت به نظر من 2 شب بريد اسم بنويسيد بعد بگيريد بخوابيد تو ماشين اگه داريد تخت تا 7 صبح. يا بريد خونتون و برگرديد. بعد اونجا ساعت 7.30 حدودا ميان شماره ميدن و اون شماره به ترتيب اسمي هست كه نوشتيد. سفارت هم بيشتر از 100 تا از اون شماره ها نميده در روز. زياد عقب نيفتيد. بعد مدارك رو ساعت تا ساعت 11 حدودا همه ميدن به درب شيشه اي. و بعد دوباره بهتون شماره ميدن كه بريد داخل. پس دوباره صف وايميستيد. بعد كه رفتيد تو دوباره اونجا هم صف واميستيد. بعد نوبتتون كه شد مدارك رو دوباره ميديد و همونجا يه رسيد بهتون ميدن و مثلا ميگن دو هفته ديگه ساعت 2 بيا اينجا. اگه بهتون زنگ نزدن همون ساعت بريد زودتر هم نريد چون صفي نيست الاف ميشيد. وقتي بعد دو هفته ميريد اونجا يا ميگن خداي نكرده به اين دلايل ريجكت يا فرم مديكال بهتون ميدن. وقتي فرم مديكال رو گرفتيد ديگه شيريني بديد چون اگه ايدز نداشته باشيد و معتاد نباشيد ديگه ويزا رو ميدن بهتون ان شا ا... . بعد فرم مديكال رو ميگيريد با يكي دو تا فرم ديگه. تو يكي از فرمها براتون تيك زدن كه نقص مدركتون اينهاست. دو نكته:

يكي اينكه ممكنه اونها اشتباه هم بكنن. مثلا سو پيشينه بديد بهشون همون اول اما تيك بزنن نقص مدرك. شما فقط يه نامه (*) مينويسيد كه من اينها رو دادم قبلا و بعد بهتون ميگم چه كار كنيد. نكته دوم اينكه لزومي نداره همه مدارك آماده باشه وقتي ميريد سفارت بلكه بعضيها رو اگه نداريد مثل عدم سو پيشينه و اينها، اونها براتون ميزنن نقص مدرك اما بهتره همون اول ببريد.

تو اون فرمها كه با مديكال بهتون ميدن يه فرم هست كه پزشكهاي معتمد سفارت توش هست و بايد پيش اونها بريد. بهترين اونها دكتر پيجاشريف هست كه كوچه مير عماد تو مطهري نزديك سفارت هست نرسيده به مترو مطهري. شما همين كه فرم مديكال رو گرفتيد و در حالي كه ديگه عروسيتونه انگار (البته اگه معتاد و .. نيستيد) ميريد پيش دكتر كه ساعت 3 مياد (پول هم 50 تومان با خودتون ببريد و عكس 3-4 تا 3 در 4 از اين در پيتها). بعد دكتر معاينه ميكنه و قد و اينها رو اندازه ميگيره و ... يه نامه ميده براي عكس از ششهاتون. آدرسم ميده شما قبل از اينكه بريد عكس از شش بگيريد ميريد يكي دو تا كپي از فرمهاي دكتر ميگيريد (كه بايد بديد به دكتر همون موقع) و بعد ميريد دو كوچه بالاتر عكس از ششهاتون ميگيريد و 15 تومان هم پياده ميشيد و اونها عكس رو خودشن براي دكتر پيجاشريف ميفرستن. هزينه دكتر شريف هم 170 هزار تومان ميشه كه 20 يا 30 تومان به دانشجوها تخفيف ميده (جاهاي ديگه صاف 200 تومان ميگيرن. البته لازم نيست همش رو اول بديد بقيش رو جواب آزمايش خون كه اومد ميديد). بعد ميريد همون موقع به بيمارستان نميدونم چي تو بلوار كشاورز. از ميدون وليعصر يه كم جلوتره به سمت كارگر كه ميريد. اونجا آزمايش خون و اعتياد ميديد و 30 تومان هم ميديد و فردا بعد از ظهر ميريد جواب رو ميگيريد و ميبريد برا دكتر شريف. عكس ششها هم كه رسيده. اون هم ميفرسته برا مركزشون تو فرانسه و اونها خودشون بعد دو هفته يا سه هفته ميفرستن براي سفارت كانادا تو ايران.

شما اون روزي كه مديكال ميگيريد ميريد آزمايش ميديد و اين كارها تا فردا (كه بالا گفتم). بعد دو هفته صبر ميكنيد و منتظر زنگ سفارت نميشيد بيخودي (گوش ميكنيد يا نه) ميريد دقيقا دو فته بعد اونجا و اون رسيد اوليه كه بهتون دادن روز اول رو ميبريد (گم نكنيد اون رسيد رو ها). اونها هم وقتي كاره همه تموم شد به حرف شما گوش ميكنن (برا همين ساعت 12 اينها بريد خوبه). بعد چك ميكنن اگه اومده باشه ميگن مديكال اومده و نقص مدارك رو با نامه (*) بهشون ميديد. اگه نيومده بود بازم يكشنبه يا چهارشنبه بعد ميريد. انقدر ميريد تا بگن اومده. منتظر اونها نميمونيد كه زنگ بزنن كه نميزنن ديگه (گرچه تو فرمها نوشته ميزنن اما گوش نديد). بعد نقص مدرك رو ميديد و يك يا دو هفته صبر ميكنيد. بهتون ديگه ايندفعه زنگ ميزنن اما اگه نزدن هم بعد دو هفته پاشيد بريد اونجا بپرسيد نميزننتون كه. اما زنگ ميزنن برا ويزا. بعد ميگن ويزا رو گرفتي بيا بگير فلان ساعت و خلاص.

وقتي براي اولين بار سفارت ميريد هم كم كم دنبال رزرو بليط باشيد براي حدود 6 هفته بعد. اگه ويزا عقب بيفته اون رو هم جا به جا ميكنيد خرجي نداره مجانيه.

بعد كه ويزا رو گرفتيد و بليط رو هم گرفتيد ديگه ميريد چمدون رو ميبنديد ان شا ا... . آجيل بياريد و بشقاب و قاشق و ادويه جات و قابلامه و ماهي تابه و سبد و گوشكوب و ... اگه جا داريد. اما غير گوشكوب همه چي اينجا هست. قيمتها هم دو برابر ايرانه. زياد گرون نيست. اما اگه جا دريد بياريد. چمدون هم اگه با Iran air ميايد تا يه مسيري رو ميتونيد دو تا چمدون 32 كيلو بياريد با يه ساك متوسط تا 10-15 كيلو كه ببريد تو هواپيما. اگه دو تا ساك كوچولو هم داريد ميشه زياد گير نيستن. بليط رو هم لزومي نداره رفت و برگشت بگيريد شركتهاي هواپيمايي حرف مفت زياد ميزنن كه دو طرفه بايد باشه و ... . يك طرفه بگيريد كه حدود 1 ميليون ميشه (براي كانادا و شرق اون مثل تورنتو و مونترال و ...). اگه ساعت 7 صبح از ايران پرواز داريد و زياد تاخير نداشته باشيد ساعت حدود 8 شب ميرسيد كانادا و ميريد هتل يا خونه دوستان تا صبح بريد دنبال خونه نزديك دانشگاه. خونه هم زياد نگران نباشيد. يه روز بگرديد پيدا ميكنيد. كسايي هم كه full fund پذيرش دارن زن بگيرن يا شوهر كنن بعد بيان اگه دوست دارن. خيلي بهشون بيشتر خوش ميگذره. اگه دوست داشته باشيد در مورد اون هم يه پست ميذارم.

موفق باشيد.